قدرت نرم؛ امكاني براي پايين آوردن هزينه‌هاي مرتبط با قدرت سخت

 مجامع آکادميک و مجلات تخصصي مرتبط با علوم سياسي در انتهاي قرن بيستم شاهد نوعي تفکيک مفهومي بودند ميان دو نوع قدرت: قدرت سخت (Hard Power) و قدرت نرم (Soft Power) .
 آرش موسوي در وبلاگ " جوجه اردك زشت" به نشاني http://uglyduckling.debsh.com نوشته است: قدرت سخت براي اشاره به تمام چيزهايي مورد استفاده قرار مي‌گيرد که سابق بر اين با عنوان عريان «قدرت» مورد اشاره قرار مي‌گرفتند: قدرت نظامي، قدرت اقتصادي، جمعيت، موقعيت ژئوپليتيکي و ... . قدرت نرم اما پديده‌ايست که مختص روزگار ماست.

ين بلاگر نوشته است: فرض کنيد که تمام مسلمانان دنيا در نتيجه اهانت از طرف يک کاريکاتوريست دانمارکي به مقدساتشان به خيابان‌ها مي‌ريزند و با عصبانيت به سمت سفارتخانه‌هاي کشورهاي غربي حرکت مي‌کنند. براي مهار يک ميليارد مسلمان خشمگين دو راه وجود دارد. اول استفاده از قدرت سخت، مثلاً استفاده از تانک و سرباز و ماشين آبپاش و غيره و دوم: استفاده از يک کانال ماهواره‌اي با پوشش جهاني و ظاهر شدن نخست وزير دانمارک در اين کانال و صرفاً گفتن يک عبارت ساده: «معذرت مي خواهم»! و اين دقيقاً استفاده بهينه از همان چيزي است که به آن مي‌گويند «قدرت نرم».
در اين نوشته مي‌خوانيد: قدرت نرم در جهان يکپارچه‌ي امروز، در جهاني که يک ساختار ارتباطي پيچيده آن را به دهکده‌اي کوچک تبديل کرده است، امکاني براي قدرتمندان فراهم مي‌آورد تا هزينه‌هاي مرتبط با قدرت سخت را به طرز شگفت‌انگيزي پايين بياورند و گاه حتي به اهدافي دست پيدا کنند که با هر ميزان قدرت سخت دستيابي به آنها امکان‌پذير نخواهد بود... .